حالا دوباره از بالا خط های قرمز رو فقط بخون

عشق واقعی تنها با چشم دل قابل دیدن است نه با چشم سر. از این روست که کوپید بالدار (الهه عشق)همواره نابینا تصویر شده است

ميدوني چرامن با ديوار رفيق شدم ؟  اخه اگر يك روز بياد كه ديگه هيچ كسي نبود كه روي شونش گريه كني مي توني به ديوار پناه ببري  اگر ديوار از زيرت شونه خالي كرد روي سرت خراب مي شه ديگه نياز نداري گريه كني چون بقيه واست گريه ميكنن 

در اتاق سرد تنهايي نشستن تابه كي شمع را نديدن و گردش به گشتن تابه كي صحبت از عشق هست وعاشق بودن و ديوانگي عشق بازي كردن واز عشق گفتن تا به كي بازگرد اميد من روشن ترين خورشيد من بي تو در تاريكي و بي راهه گشتن تابه كي اي صبا ازاين دل غم ديده با دلبر بگو غفلت از دل دادگان و دل شكستن تابه كي عقل و دين ودل همه با عاشقي اندر فناست عاشق رويش بدن و ديوانه گشتن تابه كي چون شقايق تشنه و خونين دل و افسرده حال از براي ابر و باران شعر گفتن تابه كي

ميان هق هق باران تورا سرودم و بس هزار وا‍ژه خرشيد را ربودم و بس غروب خاطره هايم ميان غم گم شد درون خاطره هايت غريبه بودم و بس نگاه مبهم و شومت چو خواب بي معناست كه در ميان آن سالها غنودم وبس تمام دفتر شعرم ترا صدا ميكردو بس درين سكوت غمين چون سرود رودم و بس نگاه كن به من و ساده گو كه اين همه وقت چو شعر خط خطي ام در عذاب بودم وبس مرا ببين كه در اين شعر پاك مي سوزم دقايق دگرم ببين كه همچو دودم  بس

نمي دانم چرا رفتي؟ نمي دانم چرا؟ شايد خطا كردم و تو بي آنكه فكر غربت چشمان من باشي. نمي دانم چرا،تا كي،بري چه، "ولي رفتي؟" و بعد از رفتنت باران چه معصومانه مي باريد! و بعد از رفتنت يك قلب دريايي ترك بر داشت! و بعد از رفتنت رسم نئازش در غمي خاكستري گم شد. و گنجشكي كه هر روز از كنار پنجره با مهرباني دانه بر ميداشت تمام بالها شب غرق در اندوه غربت شد. و بعد از رفتنت آسمان چشمهايم خيس باران بود. و بعد از رفتنت انگار كسي حس كرد من بي تو تمام هستي ام از دست خواهد رفت. كسي حس كرد من بي تو ،هزاران بار در هر لحظه خواهم مرد. كسي فهميد تو نام مرا از ياد خواهي برد و من با آنكه ميدانم تو هرگز ياد من را از ياد نخواهي برد هنوز آشفته چشمان زيباي توام"برگرد" تو مثل لحظه اي هستي كه باران تازه مي گيرد و من مرغي كه از عشقت فقط بي تاب و حيرانم. تو ميايي و من گل ميدهم در سايه ي چشمت و بعد از تو منم با غصه هاي قلب سوزانم. تمام آرزوهايم زماني سبز مي گردد كه تو يك شب بگويي: "دوستت دارم" تو ميداني غروب آخر شعرم پر از آرامش درياست و من امشب قسم خوردم "تو را هرگز نرنجانم" به جان هر چه عاشق توي اين دنياي پر غوغاست قدم بگذار روي كوچه هاي قلب ويرانم بدون تو شبي تنها و بي فانوس خواهم مرد دعا كن بعد ديدار تو باشد وقت پايانم

وقتی گفتی تا آخر دنیا باهات می مونم انوقت بود که فهمیدم دنیا دو روزه......

امروز خیلی غصه خوردم ، آخه انتظار نداشتم.میدونی همیشه وقتی یه نفرو خیلی دوست داری فکر میکنی با بقیه همجنس هاش فرق میکنه بعد وقتی یه موقع های خاصی عکس العملی از خودش نشون میده یا اینکه یه حرفی میزنه که یه کم به بقیه شبیه ، آدم ناراحت میشه ، انتظار نداره آخه فکر می کنی اون خیلی بهتره

من و زندگی با هم دوتایی سازش می کنیم سرنوشت هر چی نوشت اونو ستایش می کنیم وقتی با گذشت عمر لحظه هامون پرپر می شه توی یه چشم بهم زدن آتیش ها خاکستر میشه بیا به مهربونی عادت بکنیم تا میتونیم بهم محبت بکنیم

میگن هیچ کس لیاقت اشکهای تورو نداره و اون کسی هم که این ارزش و داره ، هیچ وقت گریه تورو در نمی یاره ، ولی گریه کردن آدم و سبک می کنه ، وقت هایی که خیلی ناراحتی ولی دلت نمی یاد به اون کسی که اینقدر ناراحتت کرده بگی که حق نداره اینکارو باهات بکنه ، هیچی بهش نمی گی سکوت می کنی سکوت... به این امید که خودش بفهمه که داره اشتباه میکنه که بفهمه تو چرا سکوت کردی . اما بعدش دلت میخواد یه دل سیر گریه کنی ،تنها و آروم

گل سرخي به او دادم گل زردي به من داد براي لحظه اي نا تمام،قلبم از تپش افتاد پرسيدم:مگر از من متنفري؟ گفت :نه باور كن نه چون تو را واقعا دوست دارم نمي خواهم وقتي از من كام گرفتي براي پيدا كردن گل زرد زحمتي به خود دهي اينم يه جورشه

اگر باز تنها بشم به گوشه اي اسير بشم بي ياد عشقت چه كنم؟ وحشت تاريكي شب ستاره را خط كشد بي نور چشمات چه كنم؟ اگر ابرتيره باز چهره بنددروي تو غم ببارد اشك سرد بي مهربونيت چه كنم؟ اگر روزي تو صدات به دوشش پرز غم بشه توي گلويت بغض بشه با گريه هايم چه كنم؟ اگر روزي رو لبت خنده نياد سكوت بشه تو اون سكوت گريه كنم بي خنده هايت چه كنم؟ اگر يروز برم سفر تو بگي اون تنها ميشه پرنده بشي پيشم بياي بگو باعشقت چه كنم؟ اگر تمام هستي ام فرش زير پات بشه قدم نذاري تو اگر بگو با جانم چه كنم؟ اگر تمام زندگيم هديه بشه تو دست تو اما نگي دوسم داري بگو باقلبم چه كنم؟ براي تو ازين كوير دلم را هديه ميكنم كه فقط جواب بدي من بي تو چه كنم؟ بدون فقط براي توست طنين و اهنگ دلم هر نفسم ميگه بمون تو نباشي چه كنم؟

مگه میشود ادم فقط یکبار عاشق بشود؟ عشق ابدی حرف است وقتی ادم فکر میکنه که دلش سخت پیش یکی گرفتاره یکدفعه جایی میبینه که دلش .. ته دلش برا یکی دیگه هم میلرزه اگه با وفا باشه دلش رو خفه میکنه وتا اخر عمر حسرت ان دل لرزه براش میمونه اگه بی وفا باشه ..میلغزه وهمه عمر عذاب گناه براش میمونه هیچ کس حکمتش رو نمیدونه. حالا با خود ادمه که حسرت رو بخواهد یا عذاب گناه رو باید یکی رو انتخاب کنه راه فرار نداره مگه نه؟

سلام دوستان عزیزم که همیشه با نظراتتون منو دلگرم میکنید ازتون ممنونم از اقا بهرادم ممنونم که تو نظرات ابروی منو برد       چندتا کلیپ هم با اقا بهراد درست کردیم که اگه بشه اپلود میکنم و براتون میزارم که دانلود کنین   

در اینجا هم چندتا عکس براتون میزارم امیدوارم که خوشتون بیاد

برای دیدن بقیه عکس ها روی ادامه مطلب کلیک کنید

مثل همیشه باید از کلامی شروع کنم که همه شروع میکنند البته از واجباتمونه که عمل نکردن بهشم حرومه اره درست حدس زدی اون کلامی نیست جز سلام سلام دوستان عزیزم نگاهی به طبیعت می اندازم وچیزی که قابل ستایش شما باشد نمی یابم پس ناچار به قلبم که همیشه حرف واسه گفتن داشتم اما کسی رو برای همدردی نداشتم رجوع میکنم و اونو با خنجر همدردی می شکافم وقطره خونی از تنهایم تقدیمت میکنم امیدوارم که از من پذیرا باشی الان ساعت یازده شب هستش و منم مثل همیشه سر کامپیوتر نشستم و دارم با نوشتین این مطالب به دوستانم خبر میدم که بیست سال پیش در یه همچین روزی به دنیا اومدم یادمه که داشتم گریه میکردم مادرم بهم دلداری میداد و میگفت بچم گشنه شه باید شیر بدم بهش اما هیچ وقت نفهمید که گریه من از گرسنگی نبوده بلکه گریه من از این بود که از دست فرشته ها در اومدم و افتادم تو این دنیای بی ارزش(البته واسه بعضی ها خیلی با ارزشه) تو این دنیایی که نامردی تو وجودشه به هر حال تنها کسی که برام خیلی زحمت کشید مادرم بود تنها همدمی که با گریه من خیلی ناراحت میشد اما چه میشد کرد امانتی بودم که باید بزرگم میکرد . ازش ممنونم واسه این همه محبتی که در حق من کرد.نمیدونم چیه همه که جشن تولدشون باشه خوشحال میشن اما نمیدونم که چرا اصلا خوشحال نیستم احساس تنها بودن بهم دست داده و دارم گریه میکنم بغض سنگینی تو گلومه درست بر عکس روزهای قبلی که اهنگ های شادو رو گلچین میکردم و همراه گوش دادن به اهنگها کارامو(داستان نویسی و....) انجام می دادم اما الان یه اهنگ غمگین گذاشتم دارم گریه میکنم بی انکه بدونم واسه چی؟ دیگه مثل قبل حال و حوصله داستان نوشتن رو هم ندارم اما یه داستان تقریبا دویست صفحه ای که رو دارم مینویسم که اگه کامل شه میخوام چاپش کنم و به دوستان گلم برسونم واسه این داستان خیلی زحمت کشیدم در نوشتن این داستان اشک هم باهام خیلی یاری کرده با این که خودم مینوشتم اما اشکم باهام تا اخرش بود ازش تشکر میکنم . در اینجا هم یه داستان میزارم که امیدوارم خوشتون بیاد اخه خیلی از دوستام گفته بودن داستان بزارم اما چون وبلاگم به اسم شعرهای عاشقانه هستش نزاشته بودم .

                                                                   دوستدار شما ماهان

 اینم یه داستان به سفارش دوستان گلم

يادم نيست در آن صبح بهاري كه ما بچه‌ها در صندلي عقب ماشين از انتظار خسته شده بوديم و از سر و كول همديگر بالا مي‌رفتيم، از مادر پرسيدم كه آن پيرزن چه نسبتي با ما داشت يا نه. به هر حال ـ اگر هم پرسيده باشم ـ هيچ وقت نفهميدم نسبت او دقيقاً با ما چيست. از آن صبح بهاري و از آن پيرزن فقط خاطراتي مه‌آلود در ذهنم مانده است و جز تنها خاطره‌ي تلخي كه يادش مانند فصل‌هاي سال مدام برايم تكرار مي‌شود، در واقعيت و زمان وقوع هيچ كدام از ماجراهايي كه به آن پيرزن مربوط مي‌شود، مطمئن نيستم، حتا همان صبح كه نمي‌دانم چند بهار از آن گذشته است.                    برای خواندن به روی ادامه مطلب کلیک کنین